Een warme verrassing
"Kijk, een verrassing voor je voor de deur." De bel was net gegaan en HP keek naar buiten. Ik lig net op de bank onder een dekbedje. Na een week van flinke lichamelijke tegenslagen ben ik eerlijk gezegd te snel weer gaan werken. Het gevolg is dat ik na mijn werk een heel klein beetje eet en dan heel snel op de bank kruip.
Mijn 'nette werkkleding' heb ik net verruild voor een oude joggingbroek en een sportvestje wat ik ooit voor 10 euro op Kreta had aangeschafd. Mijn haar had een hele dag op een staart gezeten, die heb ik ook net losgemaakt en ik vind het dan lekker om even flink met mijn handen door mijn haren te krabbelen. Even in mijn ogen wrijven hoort ook bij het ritueel, dus mijn mascara zit tot aan mijn oren. Kortom, ik zie er uit als een toverheks en het laatste waar ik op zit te wachten is een 'verrassing' voor de deur.
HP doet open en ik hoor een bekende, harde stem roepen: "Als Lica niet naar de hondjes kan komen, dan komen de hondjes naar Lica!"
Paul en Nympha stappen binnen met ieder een enorme bol witte wol in de armen. Ze droppen 2 meest schattige pups op mijn dekentje.
Direct ben ik vergeten hoe ik er bij lig. Dit is echt een verrassing!
Een week of 2 geleden waren we uitgenodigd voor de verjaardag van Nympha, daar kon ik door moeheid niet naar toe.
HP vertelde me achteraf dat, als ik er de energie voor kon opbrengen echt moest gaan kijken naar het nestje met pups die ze hadden. Vóór ze naar de nieuwe baasjes zouden gaan.
Nu zijn ze bij mij op visite. Ze vinden het geweldig op mijn dekentje en ze zijn net zo zacht als ze eruit zien. Het is heerlijk om met ze te kroelen. Een beetje ontroerd ben ik ook door het attente gebaar van Paul en Nympha, ze nemen toch de moeite om bij me op visite te gaan met de hondjes.
Een letterlijk én figuurlijk warme verrassing. En Romeo ... hij was ook blij!
Waar ik trots op ben:
Reageren